مواد لازم

۱-  آرد ترمیده دو کیلو

۲-  تخم یک عدد

۳-  گوشت سرخی ۷۵۰ گرام

(کوفته  شود .)

۴-  پیاز دو عدد

۵-  سیر

۶-  نمک

۷-  نعناع

۸-   رب رومی دو قاشق کلان

۹-  روغن

۱۰-  چکه  ۵۰۰ گرام یا قورت ساییده گی

۱۱-  آب

۱۲ - لوبیا سرخ یک پیمانه

یا یک قوطی لوبیا کانسرو

۱۳- کوری یا زردچوبه

 خمیر آشک 

۱-  آرد را با آب شیر گرم تخم و نمک  ۲۰گرام روغن مایع خمیر

 کنید. برای دقیقه۳۰ بگذارید.

بعدا ذغاله های کوچک از خمیر برداشته درجه اول بعداً دوم بعد

 سوم و بعداً درجه چهارم خمیر را نازک هموار نموده چهارگوشه

 و یا مدور برش نماید .

انگشتان دست را با آب تر نموده  یک طرف خمیر برش شده زده

و مقداری نیم قاشق خورد گوشت تهیه شده  در بین آن گذاشته

سر آشک را  با محکم ببندید .

مواد داخل آشک

۲.. گوشت کوفته شده را نمک سیرو مصالحه بزنید.

لعاب روی آشک

۳.. روغن را داغ نموده  رومی و سیر لعاب نموده و نمک را نیز

بالای آن علاوه نموده بمانید به روغن بیاید.

 لوبیا را نیز نرم کرده آب اش  را برطرف کنید و بالای لعاب آماده

شده بریزید. ویا از کنسرو لوبیا استفاده نماید .

۴-  چکه را نیز با سیر کوبیده شده ، آب سرد و نمک در حل کنید . 

۵-  یک دیگ بزرگ آب وقدری نمک  علاوه نموده  بالای حرارت

 قرار دهید . بگذارید آب به غلیان بیاید .

۶- خمیر را توسط ماشین نازک نموده  بعداً به شکل دلخواه ی خود

 شما چارکنجه و یا گرد خمیر را ببُرید.

گوشت را در بین خمیر ها برش شده قرار داده و محکم بسته کنید.

همه آشک ها را در بین تکری  آرد پاش داده و بیچیند.

 همین که تٌکری پر شد روی آن را با دستمال پاکیزه بپوشانید.

که آشک ها خشک نشوند.

همین که پرکردن آشک تمام شد. به احتیاط آشک ها را به دیگ آب

 جوش بی اندازید.

غوری ها را چکه بزنید.همین که از پخته بودن آشک مطمین

شدید . توسط آشک صاف آب ان را برطرف کرده آشک ها را در

 بین غوری بریزید و روی آشک ها را چکه بی اندازید.

لعاب آماده شده را نیز انداخته ومصالحه های را خوش دارید .

 مثلاً نعناع مرچ سرخ ... پاش داده نوش جان کنید.

توجه !

گوشت کوفته شده را نمک سیر بزنید.. واگر لازم میدانید حرارت دهید

شما میتوانید آشک را با استفاده از دیگ منتو روی تفت آب جوش

نیزطبخ نماید .

این روش خیلی مطمین بوده و آشک های خیلی خوش مزه میایند.

و از باز شدن هم جلوگیری میشود .

بهار

همیشه فکر میکنم که تنهام ولی نه یکی هست,

گوش کن شاید صدایش را تو هم بشنوی,نمیدانم کجاست؟

ولی همیشه پیش من است.امروز در کنارپنجره رو به باغچه کوچکمان نشسته بودم

اه....چه حس بدی دارم بازم حس تنهایی,چراکسی درک نمی کند مرا؟

چرا تنهایم؟اشکها دوباره گونه هایم راخیس کرد.

چه بغضی در گلودارم,چرا کسی صدایم را نمیشنود؟

چرا؟؟؟؟ ولی نه یکی بودانجا,یکی که ارامم کرد,امید داد به من,

حسش می کنم او همینجاست ولی چرا من نمی بینمش؟

اوکیست؟چرا اینقدرمهربان است؟چرا دوست ندارد که لحظه ای خود را تنها حس کنم؟

کیست؟؟؟؟؟ اری خود اوست,او همه جا است,در همه حال با ما....

خدایا کجایی ؟دوباره دلم گرفته....

هوای گریه دارم .... |

ای هم نفس ! با من بمان ، امشب هوای گریه دارم

این لحظه های غربت و غم را برای گریه دارم

دارم غمی پنهان گداز و دیده ی چشمم گـُواه است

در برق این آئینه ی روشن صفای گریه دارم

من بی بهارم ، قاصد پائیز توفان زای تلخم

من ابر ِ باران خیز غمگینم ، هوای گریه دارم

با یاد آن گل زیبا که از این باغ توفان دیده رفت

چون جویبار فصل پائیزی نوای گریه دارم

دارم لبی نا آشنا با خنده های شادمانی

اما نگاهی دردمند و آشنای گریه دارم

تا کی نگریم ؟ پنجه ی بیداد تنهایی مرا کُشت

امشب در این خلوت امید، های های گریه دارم

زین کلبه ی غمگین مرو ، تا سر به دامانت گذارم

در کنج این غربتکده ماتم سرای گریه دارم

بر شانه ات سر می نهم تا با فراق دل بگریم

با این همه اندوه خود ، شادم که جای گریه دارم !

مادر انیشتین که قبل از ازدواج پائولین کوخ نام داشت بیش از پدر زندگی را جدی می‌گرفت و زنی بود از اهل هنر و صاحب احساساتی که خاص هنرمندان است و بزرگترین عامل خوشی او در زندگی و وسیله تسلای وی از علم روزگار موسیقی بود. آلبرت کوچولو به هیچ مفهوم کودک اعجوبه‌ای نبود و حتی مدت زیادی طول کشید تا سخن گفتن آموخت، بطوری که پدر و مادرش وحشت زده شدند که مبادا فرزندشان ناقص و غیر عادی باشد. اما بالاخره شروع به حرف زدن کرد، ولی غالباً ساکت و خاموش بود و هرگز بازیهای عادی را که مابین کودکان انجام می‌گرفت و موجب سرگرمی کودک و محبّت فی مابین می‌شود را دوست نداشت.

آلبرت مرتباً و هر سال از پس سال دیگر طبق تعالیم کاتولیک تحصیل کرد و از آن لذّت فراوان می‌برد وحتّی در مواردی از دروس که به شرعیات و قوانین مذهبی کاتولیک بستگی داشت چنان قوی شد که می‌توانست در هر مورد که همشاگردانش قادر نبودند به سؤالهای معلّم جواب دهند او به آنها کمک می‌کرد.

انیشتین جوان در ده سالگی مدرسه ابتدائی را ترک کرد و در شهر مونیخ به مدرسه متوسطه «لوئیت پول» وارد شد. در مدرسه متوسطه اگر مرتکب خطایی می‌شدند، راه و رسم تنبیه ایشان آن بود که می‌بایست بعد از اتمام درس ، تحت نظر یکی از معلّمان ، در کلاس توقیف شوند و با درنظر گرفتن وضع نابهنجار و نفرت انگیز کلاسهای درس ، این اضافه ماندن شکنجه‌ای واقعی محسوب می‌شد.

ذوق هنری

ذوق هنری انیشتین چنان بود که او وقتی پنج ساله بود، روزی پدرش قطب نمایی جیبی را به وی نشان داد، خاصّیت اسرار آمیز عقربه مغناطیسی در کوک تأثیر عمیقی گذاشت. با وجود آنکه هیچ عامل مرئی در حرکت عقربه تأثیری نداشت، کودک چنین نتیجه گرفت در فضای خالی باید عاملی وجود داشته باشد که اجسام را جذب کند. وقتی که انیشتین پانزده ساله بود حادثه‌ای اتفاق افتاد که جریان زندگی او را به راه جدیدی منحرف ساخت.

هرمان پدر او در کار تجارت خویش با مشکلاتی مواجه شد و در پی آن صلاح را در آن دیدند که کارخانه خود را در مونیخ بفروشد و جای دیگری را برای کسب و کار خود ترتیب دهند. از آنجا که وی خوش بین و علاقمند به کسب لذّتهایی بود، تصمیم گرفت که به کشوری مهاجرت کند که زندگی در آن با سعادت بیشتری همراه باشد و به این منظور ایتالیا را انتخاب کرد و در شهر میلان مؤسسه مشابهی را ایجاد کرد. هنگامیکه وارد شهر میلان شدند آلبرت به پدر خود گفت که قصد دارد تابعیت کشور آلمان را ترک گوید. آقای هرمان به وی تذکر داد که این کار زشت و نابهنجار است.

دوران دانشجویی

در این دوران مشهورترین مؤسسه فنی در اروپا مرکزی به استثنای آلمان ، مدرسه دارالفنون سوئیس در شهر زوریخ بوده است. آلبرت در امتحان داوطلبان شرکت کرد، ولی بخاطر اینکه در علوم طبیعی اطلاّعات وسیعی نداشت درامتحان پذیرفته نشد. با این حال مدیر دارالفنون زوریخ تحت تأثیر اطلاّعات وسیع او در ریاضیات واقع شد و از او درخواست کرد که دیپلم متوسطه‌ای را که برای ورود به دارالفنون لازم است در یک مدرسه سوئیسی بدست آورد و او را به مدرسه ممتاز شهر کوچک «آرائو»که با روش جدیدی اداره می‌شد معرفی کرد.

بعد از یک سال اقامت در مدرسه مذبور دیپلم لازم را بدست آورد و در نتیجه بدون امتحان در دارالفنون زوریخ پذیرفته شد. با اینکه درسهای فیزیک دارالفنون آمیخته با هیچگونه عمق فکری نبود، باز هم حضور در آنها آلبرت را تحریک کرد که کتب جستجو کنندگان بزرگ این را مورد مطالعه قرار دهد. او ، آثار استادان کلاسیک فیزیک نظری از قبیل: بولتزمان ، ماکسول و هرتز را با حرص عجیبی مطالعه کرد. شب و روز اوقات او با مطالعه این کتابها می‌گذشت و ضمن مطالعه آنها با هنر استادانه‌ای آشنا شد که چگونه بنیان ریاضی مستحکمی ساخت. او درست در خاتمه قرن 19 تحصیلات خود راپایان داد و به مسأله مهم تهیه شغل مواجه شد.

از آنجا که نتوانست مقام تدریسی در مدرسه پلی تکنیک بدست آورد، تنها یک راه باقی ماند و آن این بود که چنین شغل و مقامی در مدرسه متوسطه‌ای جستجو کند. اکنون سال 1910 شروع شده و آلبرت بیست و یک سال داشت و تابعیت سوئیس را بدست آورده بود. او در هنگام داوطلب شغل معلّمی خصوصی گردید و پذیرفته شد. انیشتین از کار خود راضی و حتّی خوشبخت بود که می‌تواند به پرورش جوانان بپردازد، امّا بزودی متوجّه شد معلمّان دیگر نیکی را که او می‌کارد ضایع و فاسد می‌کنند و این شغل را ترک کرد.

بعد از این دوران تاریک ، ناگهان نوری درخشید و بعد از مدّتی در دفتر ثبت اختراعات مشغول به کار شد و به شهر «برن» انتقال یافت. کمی بعد از انتقال به شهر برن انیشتین با میلواماریچ همشاگردی قدیم خود در مدرسه پلی تکنیک ازدواج کرد و حاصل آن دو پسر پی در پی بود که اسم پسر بزرگتر را آلبرت گذاشتند. کار انیشتین در دفتر اختراعات خالی از لطف نبود و حتّی بسیار جالب می‌نمود وظیفه وی آن بود که اختراعات را که به دفتر مذبور می‌آوردند، مورد آزمایش اوّلیه قرار می‌داد.

شاید تمرین در همین کار موجب شده بود که وی با قدرت خارق العاده و بی‌مانند بتواند همواره نتایج اصلی و اساسی هر فرض و نظریه جدیدی را با سرعت درک و استخراج کند. چون انیشتین بخصوص به قوانین کلی فیزیک علاقه داشت و به حقیقت در صدد بود که با کمک محدودی میدان وسیع تجارت را به وجهی منطقی استنتاج کند.

کسب کرسی استادی دانشگاه

در اواخر سال 1910 کرسی فیزیک نظری در دانشگاه آلمانی پراگ خالی شد. انتصاب استادان این قبیل دانشگاهها طبق پیشنهاد دانشکده بوسیله امپراتور اتریش انجام می‌گرفت که معمولاً حقّ انتخاب خویش را به وزیر فرهنگ وا می‌گذاشت. تصمیم قطعی برای انتخاب داوطلب ، قبل از همه ، بر عهده فیزیکدانی به نام «آنتون لامپا» بود و او برای انتخاب استاد دو نفر را مدّ نظر داشت که یکی از آنها «کوستاو یائومان» و دیگری «انیشتین» بود. «یائومان» آن را نپذیرفت و پس از کش و قوسهای فراوان انیشتین این مقام را پذیرفت.

وی صاحب دو ویژگی بود که موجب گردید وی استاد زبردستی گردد. اوّلین آنها این بود که علاقه فراوان داشت تا برای عدّه بیشتری از همنوعان خود و بخصوص کسانی که در حول و حوش او می‌زیسته‌اند مفید باشد. ویژگی دوّم او ذوق هنریش بود که انیشتین را وا می داشت که نه فقط افکار عمومی خود را به نحوی روشن و منطقی مرتّب سازد، بلکه روش تنظیم آنها به نحوی باشد که چه خود او و چه استفاده کنند از نظر جهان شناسی نیز لذّت می‌برند.

هدف انیشتین این بود که فضای مطلق را از فیزیک براندازد، نظریه نسبیت سال 1905 که در آن انیشتین فقط به حرکت مستقیم الخط متشابه پرداخته بود، انیشتین با کمک اصل تعادل پدیده‌های جدیدی را در مبحث نور پیش بینی کند که قابل مشاهده بوده‌اند و می‌توانست صحت نظریه جدید او را از لحاظ تجربی تأیید کرد.

عزیمت از پراگ

در مدّتی که انیشتین در پراگ تدریس می‌کرد، نه فقط نظریه جدید خود را درباره غیر وی بنا نهاد بلکه با شدّت بیشتری نظریه خود را درباره کوانتوم نو را که در شهر برن شروع کرده بود، توسعه داد. با همه این تفاصیل انیشتین به دانشگاه پراگ اطّلاع داد که در خاتمه دوره تابستانی سال 1912 خدمت این دانشگاه را ترک کرد. عزیمت ناگهانی انیشتین از شهر پراگ موجب سر و صدای بسیار در این شهر شد، در سر مقاله بزرگترین روزنامه آلمانی شهر پراگ نوشته شد: «که نبوغ و شهرت فوق العاده انیشیتن باعث شد که همکارانش او را مورد شکنجه و آزار قرار دهند و به ناچار شهر پراگ را ترک کرد.»

انیشتین عازم شهر زوریخ گردید و در پایان سال 1912 با سمت استادی مدرسه پلی تکنیک زوریخ مشغول به کار شد. شهرت انیشتین به تدریج تا آنجا رسیده بود که بسیاری از مؤسسات و سازمانهای علمی جهان علاقه داشتند که وی به عنوان عضو وابسته با مؤسسه ایشان در ارتباط باشد. سالها بود که مقامات رسمی آلمان کوشش می‌کردند که شهر برلین نه فقط مرکز قدرت سیاسی و اقتصادی باشد، بلکه در عین حال کانون فعالیت هنری و علمی نیز محسوب گردد، به همین جهت از انیشتین دعوت به عمل آوردند. مدّت کمی بعد از ورود انیشتین به برلین ، انیشتین از زوجه خویش هیلوا که از جنبه‌های مختلف با او عدم توافق داشت جدا گردید و زندگی را با تجرد می‌گذارند.

هنگامی که به عضویت آکادمی پادشاهی انتخاب شد، سی و چهار سال سن داشت و نسبت به همکاران خود که از او مسن‌تر بودند بیش از حد جوان می‌نمود. در این حال همه انیشتین را در وهله اوّل مردی مؤدب و دوست داشتنی به نظر می‌آوردند. فعالیت اصلی انیشتین در برلین این بود که با همکاران خویش و یا دانشجویان رشته فیزیک درباره کارهای علمی مصاحبه و مذاکره کند و آنها را در تهیه برنامه جستجوی علمی راهنمایی کند.

انیشتین و جنگ جهانی اول

هنوز یکسال از اقامت انیشتین در برلین نگذشته بود که ماه اوت 1914 جنگ جهانی شروع شد. در مدّت جنگ جهانی اول ، روزنامه‌های برلین همه روزه از وقایع جنگ و شروع فتوحات ارتش آلمان بود. در عین حال انیشتین در منزل خود با دختر عمه خویش الزا آشنایی پیدا کرد. الزا زنی مهربان و خونگرم بود و همچنین او از شوهر مرحوم سابق خود دو دختر داشت، با اینحال انیشتین با او ازدواج کرد. جنگ بین المللی و شرایط معرفت النفسی که در نتیجه آن بر دنیای علم تحصیل گردید مانع از آن نشد که انیشتین با حرارت فوق العاده به توسعه و تکمیل نظریه ثقل خویش بپردازد.

وی با پیمودن راه تفکّری که در پراگ و زوریخ پیش گرفته بود توانست در سال 1916 نظریه‌ای برای ثقل و جاذبه عمومی بنا نهد که مستقل از نظریه‌های گذشته و از نظر منطقی دارای وحدت کامل بود. اهمیت نظریه جدید به زودی مورد تأیید و توجه دانشمندانی واقع گردید که دارای قدرت خلاق علمی بودند. تأیید تجربی نظریه انیشتین توجّه عموم مردم را به شدّت جلب کرده بود از این پس دیگر انیشتین مردی نبود که فقط مورد توجّه دانشمندان باشد و بس. بزودی وی نیز همچون زمامداران مشهور ممالک ، بازیگران بزرگ سینما و تئاتر شهرت عام بدست آورد.

مسافرتهای انیشتین

تبلیغات مخالف و حملاتی که علیه انیشتین می‌شد موجب گردید که در تمام ممالک جهان و در همه طبقات اجتماعی توجّه عموم مردم بسوی نظریه‌های او جلب شود. مفاهیمی که برای توده‌های مردم هیچگونه اهمیتی نداشته است و عامه ایشان تقریبا چیزی از آن درک نمی‌کردند، موضوع مباحث سیاسی گردید. انیشتین در این زمان سفرهای خود را آغاز کرد، ابتدا به هلند ، بعد به کشورهای چک و اسلواکی ، اسپانیا ، فرانسه ، روسیه ، اتریش ، انگلیس ، آمریکا و بسیاری کشورهای دیگر. امّا نکته قابل توجّه این است که وقتی انیشتین و همسر او به بندرگاه نیویورک شدند با استقبال شدید و تظاهرات پر شوری مواجه شدند که به احتمال قوی نظیر آن هرگز هنگام ورود یکی از دانشمندان رخ نداده بود.

انیشتین به آسیا و به کشورهای چین ، ژاپن و فلسطین سفر کرده است و این خاتمه سفرهای او بود. درسال 1924 بعد از مسافرتهای متعدد به اکناف جهان انیشتین بار دیگر در برلین مستقر گردید. حملات همچنان بر او ادامه داشت و نظریات او را به عنوان بیان افکار قوم یهود و به سود فاشیسم می‌دانستند، به این دلیل انیشتین به شهر پرنیستون در آمریکا می‌رود. بعد از چندی همسرش الزا در سال 1936 از دنیا می‌رود و خواهر انیشتین که در فلورانس بود به شهر پرنیستون نزد برادرش آمد.

در همین دوران انیشتین تابیعت کشور آمریکا را می‌پذیرد. انیشتین در سال 1945 طبق قانون بازنشستگی مقام استادی مؤسسه مطالعات عالی پرنیستون را ترک کرد. ولی این تغییر سمت رسمی ، تغییری در روش زندگی و کار او بوجود نیاورد. وی کماکان در پرنیستون بسر می‌برد و در مؤسسه مذبور تجسّسات خود را ادامه دهد.

آخرین سالهای زندگی انیشتین

این دوران تجسس در نیمه انزوای شهر پرنیستون با اضطراب و اغتشاش آمیخته ‌شده بود. هنوز ده سال دیگر از زندگی انیشتین باقی مانده بود، لیکن این دوره ده ساله درست مصادف با هنگامی بود که عصر بمب اتمی شروع می‌گردید و بشریّت تمرین و آموزش خویش را در این زمینه آغاز می‌کرد. بنابراین مسأله واقعی که برای او مطرح شد موضوع چگونگی پیدایش بمب اتمی نبود، با وجود اینکه منظور ما در اینجا دادن چشم اندازی مختصر از روابط انیشتین با حوادث بزرگ سیاسی آخرین سالهای زندگی او می‌باشد، باز هم اگر از دو موضوع اساسی یاد نکنیم همین چشم انداز هم ناقص خواهد بود. یکی از آنها نامه مشهور است که وی می‌بایست برای همکاری خود در شوروی سابق بفرستد و دوم شرح وقایعی است که در اوضاع و احوال فیزیکدانان آمریکایی ، خاصه دانشمندان اتمی ، در داخل مملکت خودشان تغییر بسیار ایجاد کرد.

اکنون می‌توانیم بصورت شایسته‌تری همه آنچه را که گهگاه موجب تیره شدن پایان زندگی وی می‌شد مشاهده کنیم و سرانجام روز هجدهم آوریل 1955 بزرگترین دانشمند و متفکر قرن بیستم ، پیغمبر صلح و حامی و مدافع محنت دیدگان جهان ، مردی که احتمالأ همراه با ناپلئون و بتهوون مشهورتر از همه‌ مردان جهان بوده است، در شهر پرنیستون واقع در ممالک متحده آمریکای شمالی از زندگی و تفکر و مبارزه دست کشید و از دار دنیا رفت و در گذشت.

اگه هم صدام بودی
هیشکی حریفم نمیشد
کوه اگه رو شونه هام بود
کمرم خم نمیشد
تو اگه خواسته بودی
تو اگه مونده بودی
موندنی ترین بودم
عمق صدام کم نمیشد
اگه زخمی می شدم به دست تو مرحم بود

 زخم قیمتیِ من محتاج مرحم نمیشد
اگه بارونِ عزیزِ با تو بودن می گرفت
گل سرخ قصه مون تشنه ی شبنم نمیشد
تو اگه خواسته بودی
تو اگه مونده بودی
موندنی ترین بودم
عمر صدام کم نمی شد

1  اجل چې راشي وخت نه غواړي
2  انسان ته خبره خره ته لرګئ
3  بدبختي يوازې نه راځي
4  پر پردي لاس مار مه وژنه
5  پر ښو تلوار په بدو تامل
6  په پادې کې د يوې غوا مردارئ د ټولو نوم بدوي
7  په پچه وخوت کشمير يې وليد.
8  په تل کې به يې پېدا کړې
9  په درندو دروند، په سپکو سپک.
10  په دوه ګوتو لمر نه پټېږي
11  په زور کلی نه کېږي.
12 په هوا کې ماڼې نه جوړېږي
13 په يوه ګل نه پسرلی کېږي
14  په ښايست مه نازېږه
15  پوره ورک دې کړه دوه کوره
16  تر بيکاري بېګاري ښه ده
17  تشه لاسه ته مې دښمن يې.
18  تللی وخت بيا نه راګرځي
19  ته له ما جار زه له تا جار
20 جومات ته نژدې له خدائ نه ليرې
21 
22  چرګه معلومه نه، چورګوړي اسمان ته وختل.
23  چې په آسانه يې ګټي په آسانه يې بايلي
24  چې پيل ساتي پيلخانې به جوړوي.
25  چې خان يې په ياران يې، که ياران درسره نه وي تورې خاورې د بيابان يې
26  چې رڼا دې وي له کوره ټول عالم پرې رڼا بوله
27  چې زوی ونه ژاړي مور ورته شيدې نه ورکوي
28  چې شوه تير هغه شوه هير هوښيار نه ګرځي په تېرو پسې ډير
29  چې نه لري سړي نه کروت خوري نه غوړي
30  چې هر څومره هوښيار يې نادان وپوښته
31  چې هوګه يې نه وي خوړلي له خولې نه يې بوی نه ځي
32  چې ډير غورېږي هغه لږ ورېږي
33  چې کار په هغه دې کار ، چې نه کار په هغه دې څه کار
34  خپل عمل د لارې مل دی
35  خپله ژبه هم کلا ده هم بلا.
36   خپله لاسه ګله لاسه
37  خدايه لوی مې کړې لويي را مه کړې
38  خر د ګل په بوې نه پوهېږي
39  خط له ټکي شروع کېږي
40  خوله يې د سوي شخوند وهي د اوښ.
41  د خدای قانون نه بدلېږي
42  د خره مينه لغته ده
43  د خلکو زور د خدای زور دی
44  د درواغو مزل لنډ دی
45  د دو پېسو شادي د لسو روپيو زنځير ويوړ.
46  د شيدو سوئ مستې پوه کوي
47  د صبر ميوه په مراد پخېږي
48  د عادت بلا په بسم الله نه ورکېږي
49  د غله په غره کې ځاې نشته
50  د غله په ږيره کې خلی ده
51  د لمدو خټو لږ اوبه پکار دي.
52 د لوګري چې لو ته زړه نکېږي نو لور په لوټه اچوي
53  د مشرانو خبره د کاڼي کرښه ده.
54  د واده او ګور شپه نه په کور کېږي.
55  دورغويي تڼاکه ملغلره ده
56  دړوندو په ښار کې يوسترګئ پاچا ده
57  د کبرجن سر ټيټ وي
58  درست کښت يې وخور دی يې لا مږه بولي.
59  درواغ د ناپوهه وزر دي
60  درواغجن حافظه نلري
61  درواغجن دې دروغ وايي عاقل دې قياس کوي
62  دوست به دې وژړوي، دښمن به دې وخندوي
63  دوست ته حال وايه دښمن ته لاپې
64  دومره خوږ مه شه چې عالم دې وخوري او دومره تريخ مه شه چې عالم دې وغورځوي
65  دومره ښه مکوه چې پرې ستومانه شې
66  زور يې د ملخ پټې وهي په مخ.
67  ژرنده که د پلار ده هم په وار ده
68  ژوند په اميد خوړل کېږي
69  ساده سړی خدای ساتي
70  سپئ چې لېونئ شي خپل خاوند هم خوري
71  سپور د پلې په حال څه خبر دی
72  سترګې له سترګو شرمېږي.
73  سل روپۍ پور کړه د اختر شپه په کور کړه
74  شپه که تياره ده، مڼې په شمار دي.
75  غر که څومره جګ دی ، خو په سر يې لار شته.
76 غوا که توره ده شيدې يې سپينې دي.
77  غوټه چې په لاس خلاصېږي خولې ته صبر دی.
78  قانع د خدای دوست دی
79  قصابان ډېرېږي غوا مردارېږي
80  لمر په دو ګوتو نه پټېږي.
81  لمړۍ ځان پسې جهان
82  له اوربشو نه اوربشې، له غنمو نه غنم، هوښيار ويل زه يې منم
83  له باران نه پاڅيد ناوې ته کيناست
84  له بدکرداره ځوی نه ښه ده ړنده ارتينه
85  له خپل ټغر سره پښې وغزوه
86  له خوږو نه خواږه له ترخو نه ترخه د تا يې پرې څه
87  له شوروا نه مرور له غوښې سره پخلا
88  له لوږي مړ شه د منت خواړه مخوره
89  له مياشې نه فيل جوړول
90  له ناکلالې ښځې جره بې کوره ښه دی
91  له وخت نه ګټه واخله
92  له ږيرې يې اخلي پر بريتو يې ږدي
93  له ښو نه ښه ځېږي له بدو نه واښه
94  لورې تاته وايم نږورې ته يې واوره
95  لږ به خورم هوسا به اوسم
96  لېوه ته چې نصيحت کړې په هغه ورځ دوه خوري
97  مات لاس غاړې ته لوېږي.
98  مار چې څومره کوږ ځي، خپل سوري کې سمېږي.
99  مار يې لنډئ کړ خو مړ يې نه کړ.
100 مال خپل ساته ګاونډی غل مه نيسه
101  ملامت سترګې نلري
102  مه مې يادوه بد پلار چې زه دې ياد نکړمه ښه پلار
103  موټی د خروار نمونه
104 موړ د وږي له حال څه خبر دی
105  مياشتې ته له لومړې ورځې دعا کېږي
106 ميلمه د کوربه سره نه جنګېږي
107  مينې نه مينه ځېږي
108  مکوه په چا چې وبه شي په تا
109  مکوه هغه کار چې نه دې مور کړی وي نه پلار
110  ناپوهه دومره په بل نه کوي لکه په ځان
111  نارينه غرونه غرونه، ښځې اړمونه.
112 نوم يې لوی کور يې وران
113  نيمچه ملا سړی کفر ته باسي
114  هر چاته خپل وطن کشمير دی
115 هر ځلېدونکي ته ملغلره مه وايه
116  هر څوک خپل شی ښاغلی ګڼي
117  هر کار په حوصله کېږي
118  هره ورځ اختر نه وي
119  هره ورځ د بلې مور ده.
120  هېڅ ګل بې اغزي نشته
121  وچې خاورې په دېوال نه نښلي.
122  وخت سره زر دي
123  وخت ښه قاضي ده
124 ورور دې هغه ده چې په درد دې وخوري
125 وروري به کوؤ حساب ترمينځ.
126  وروري به کوؤ خو حساب تر مينځه
127  وسله هغه چې په لاس کې درغله.
128 وسله هغه ده چې په لاس کې دې وي
129  ياپل ګور يا خپل ګور
130  يار له کوڅې تير شو رنګ يې هېر شو
131  يتيم په ژړا پوخ دی
132  يو انار سل بيمار
133  يو وايي کور مې درجار، بل وايي زه هم سترګې لرم.
134  ځمکه د خدای ده کور دې خپل
135  څاڅکي څاڅکي ډېرېږي
136  څه چې کرې هغه به رېبې
137  څو زحمت و نه ګالې راحت نه مومې
138  ډوبېدونکی هر بوټې ته لاس اچوي
139  ړوند رڼا نه پېژني
140  ښه چې کوې امېدواره اوسه، او بد چې کوې خبرداره اوسه
141  ښه کوه درياب ته يې اچوه
142  کبر زوال لري
143 کلاله وکه خپله سياله.
144  که ما ويل چې زه يم، او تا ويل چې زه يم ، نه به ته يې او نه به زه ، او که تا ويل چې زه يم ، او ما ويل چې ته يې، هم به زه يم او هم به ته
145  کوڅه ډبی سپي مه وېرېږه
146  کوږ بار تر مزله نه رسېږي
147  ګوړه ګوړه وايه خوله به دې خوږه وي
148  ګټه په تاوان کېږي.

در ایران به سر میبرد...

پیاده آمده بودم پیاده خواهم رفت

Most  handsome Saudi man.. the grandson of king  Faisal   Hrithik Roshan Most handsome Indian man....  actor   Imran Abbas   Most Handsome  Pakistani actor   Tarkan Most handome Turkish man...  singer

Fazza
Most handsome Emeriti man

-->
Charga me najoora da aao bana me warta jora da....

-->

Yaw Taraf da Dang de.... aao Bal Taraf ta Praang de.... Pata nishta da matal de ao kana .... Yao bal.... wale da lond khwar khairat de sa che sara da saplo ra kheje.... Marg Haq de aao pa Kafan ke shak de....   -->   Che Lewaney Gerzema, Gham Me Hejran Dai Malamat Neyem Khalgo, Yaar Pe Ma Graan Dai Ka da khwar kanri wraste we no geedarano ba tol khwarali wo  Baran na pate dam aao nawee lande me shpa shwa -->   Che kame bala na de Khlase na kege.... no ghara warka... Hasey Kho Khalak da dasey Wahi che: "HALLA BA KHABAR SHEY CHEY TARU JABEY LA WAR SHEY" Kho asal k Da Mattal deh Chey: "HALLA BA KHABAR SHEY CHE TALU (Throat) JABEY LA WAR SHEE" Matlab Chey Kala Insaan Marr Sheee!!